اگرچه مطالعات اولیه هاثورن و جمع‌آوری داده‌های مربوط به آن در سال‌های ۱۹۲۰-۱۹۳۰ صورت گرفت اما همچنان نیز تحلیل‌های جدیدی بر روی آن صورت می‌گیرد.

در سال ۲۰۰۹ ، محققان دانشگاه شیکاگو با تجزیه و تحلیل مجدد داده‌های اصلی دریافتند که عوامل دیگری نیز در بهره‌وری کارکنان نقش دارند و اثر هاثورن که قبلا توصیف شده بود را تضعیف می‌کند.

محققان همچنین داده‌های اصلی حاصل از مطالعات هاثورن را کشف کردند و دریافتند که بسیاری از ادعاهای گزارش شده بعدی در مورد یافته‌ها به راحتی توسط داده‌ها پشتیبانی نمی‌شوند. با این حال، آن‌ها نمایش ضعیف‌تری از اثر هاثورن را تایید کردند.

بررسی دیگری که در سال ۲۰۱۴ در ژورنال اپیدمیولوژی بالینی منتشر شد، نشان داد که تأثیرات مشارکت در تحقیقات بر رفتار افراد تاثیرگذار است. محققان پس از بررسی نتایج ۱۹ مطالعه مختلف به این نتیجه رسیدند که این تأثیرات به وضوح اتفاق می‌افتد. به عبارتی زمانی که انسان‌ها می‌دانند مورد مطالعه قرار گرفته‌اند رفتارهای متفاوتی از خود بروز می‌دهند. با این حال برای تعیین نحوه عملکرد، تأثیر و دلیل وقوع آن، تحقیقات بیشتری باید انجام شود.

همچنین اگرچه اثر هاثورن ممکن است در رفتار شرکت کنندگان در آزمایش تأثیر بگذارد، ممکن است عوامل دیگری نیز در این تغییرات نقش داشته باشند. برخی از عواملی که ممکن است در بهبود بهره‌‌وری کارکنان  تأثیرگذار است عبارتند از:

  • سوگیری محقق: در آزمایش، محققان گاهی سرنخ های ظریفی را نشان می دهند که به شرکت کنندگان اجازه می دهد آنچه را که امیدوارند پیدا کنند، بدانند. در نتیجه، افراد برای تأیید فرضیه آزمایشگر رفتار خود را تغییر می‌دهند. به عبارتی سوگیری ذهنی محققان بر افراد شرکت‌کننده نیز تاثیرگذار است.
  • اثرات تازگی رفتار آزمایش‌گران: تازگی داشتن آزمایش در مشاهده رفتار نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشد. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش اولیه عملکرد و بهره‌وری کارکنان شود، اما در ادامه ممکن است متعادل شود.
  • بازخورد عملکرد: افزایش توجه آزمایش‌گران همچنین منجر به افزایش بازخورد به عملکرد نیز می‌شود. این افزایش بازخورد ممکن است در واقع منجر به بهره‌وری بیشتر کارکنان ختم شود.

در حالی که در مورد اثر هاثورن غالباً بیش از حد اغراق شده، این اصطلاح همچنان به عنوان یک توضیح کلی در مورد عوامل روانشناختی که می‌تواند بر رفتار افراد در یک آزمایش تأثیر بگذارد، مفید است. ضمنا باید یادآور شد که اگرچه این نتایج اثر هاثورن را تضعیف می‌کند اما اتفاقا مهر تاییدی بر اهمیت مطالعه و امکان تغییر رفتار افراد در شرایط مختلف است. همچنین لازم است تا محققان در مطالعات خود به اثر هاثورن و هم‌چنین خطاهای احتمالی دیگر نگاه ویژه‌ای داشته باشند. 

چگونه به دقت مطالعات در حوزه‌های مرتبط با رفتار انسان‌ها بیفزاییم؟

برای اینکه نتایج آزمایش قابل‌اعتماد باشد، ضروری است مشکلات احتمالی و منابع تعصب مانند اثر هاثورن را به حداقل رساند. بنابراین سوال این است که محققان چه کاری می‌توانند انجام دهند تا این تأثیرات را در مطالعات تجربی خود به حداقل برسانند؟

  • انجام آزمایش در محیط‌های طبیعی: یکی از راه‌های مفید برای از بین بردن یا به حداقل رساندن سوگیری محقق و سایر منابع بالقوه خطاها، استفاده از تکنیک‌های مشاهده طبیعی است. با این حال این روش، به سادگی و همیشه امکان‌پذیر نیست.
  • پاسخ‌ها را کاملاً ناشناس بگذارید: راه دیگر برای مبارزه با سوگیری‌های احتمالی، فراهم کردن امکان پاسخ‌دهی کاملا ناشناس یا محرمانه به وسیله شرکت کنندگان در یک آزمایش است. در نتیجه احتمال تغییر رفتار شرکت‌کنندگان در آزمایش کمتر است.